همسر شهيد حميد باکري در پاسخ ادعاي ذوالنوري جانشين نماينده ولي فقيه درسپاه که گفته بود همسر باکري ازدواج کرده و ديگر نمي توان به اوگفت "همسر شهيد باکري" بيانيه اي منتشر کرده و ادعاي ازدواج مجددش را تکذيب کرده است که دربخشي از آن آمده است: تا همين چند وقت پيش دائما به هر مناسبتي فيلم مصاحبه هايم از تلويزيون پخش مي شد وگفته هاي مرا مرتب به صورت کتاب و سي دي در اختيار نسل جوان قرار مي دادند. تا آنکه آن خاطراتي که نبايد گفته مي شد را نيز گفتم و مقبول نيفتاد، و من را نيز به دايره غيرخودي ها فرستادند، الهي شکر که خوب زندگي کرده ام و جرم ديگري برايم پيدا نکرده اند. آنچه آقاي ذوالنوري مرا به آن متهم مي کند يک عمل شرعي است که البته من موفق به انجامش نشده ام. همسر شهيد باکري ادامه داد: اين آقا حتي اسمش نيز با عملش در تضاد است چون ظاهرا ايشان صاحب تاريکي ها هستند و نه نور. و اصرار دارند اين تاريکي ها را با ديگران تقسيم کنند، چون گناه آشکار انجام مي دهند. اي کاش ايشان به فرموده علي(ع) پيش از حرف زدن کمي تحقيق مي کردند تا در گرداب دروغگويي اطرافيان شان گرفتار نشوند.

با حمد و سپاس بيكران به درگان ايزد منان ما جمعي از نمايندگان مجلس خبرگان رهبري حضور چهل ميليوني شما مردم فهيم و انقلابي و ولايتمدار را در صحنه انتخابات بيست و دوم خرداد ماه هشتاد و هشت كه نقطه عطفي در تاريخ انقلاب اسلامي و يك همه پرسي در تاييد نظام جمهوري اسلامي ايران بود ، ارج مي‌نهيم و مواردي را با شما مردم خوب و فهيم در ميان مي‌گذاريم.

مجمع روحانیون مبارز یکشنبه شب در بیانیه‌ای خواستار رفراندوم طبق قانون اساسی شد.

در این بیانیه که معلوم نیست چه موضوعی باید به رفراندوم گذاشته شود، آمده است:

با توجه به اینکه اعتماد حداقل میلیون‌ها انسان نسبت به روند انتخابات سلب شده است، مجمع روحانیون مبارز بر اساس نص صریح قانون اساسی مصرانه می‌خواهد برای خروج از بن‌بست و بحران موجود به جای اصرار بر روش‌های ناکارآمد که تاکنون نتیجه‌ای جز سلب اعتماد بیشتر نداشته است، در یک همه‌پرسی که عموم ملت ایران بتوانند آزادانه در آن شرکت کنند، نسبت به آنچه اتفاق افتاده است، نظرخواهی شود. البته همه‌پرسی‌ای نه توسط نهادها و مراکزی که انتخابات را به این گونه سرنوشتی دچار کردند بلکه زیر نظر نهاد و مرجعی بی‌طرف و مورد اعتماد مردم.

در بیانیه مجمع روحانیون ضمن دفاع از خطبه های اخیر هاشمی‌رفسنجانی آمده است: امروز اگر خیر انقلاب و کشور و ملت را می‌خواهیم، همگی باید پیشنهادهای متین آیت‌‌الله ‌هاشمی را که در واقع حداقل‌هایی است که می‌تواند هم بخشی از حق مردم را ادا کند و هم جامعه را به سوی اطمینان و آرامش ببرد و امید به آینده را افزون‌سازد، جدی بگیریم و آن را عملی سازیم.

از سوی دیگر به گزارش سایت مجمع روحانیون مبارز، سیدمحمد خاتمی روز یکشنبه در دیدار خانواده‌های بازداشت شدگان اخیربا تقدیر از اظهارات اخیر آیت‌الله هاشمی در نماز جمعه تهران، این اظهارات را دلسوزانه و خیرخواهانه خواند و رسیدگی و اجرای خواسته‌های ایشان را حداقل‌‌هایی برای برون‌رفت از وضعیت بحرانی کنونی دانست. ایشان با توجه به این که اعتماد مردم آسیب جدی دیده است و اعتماد میلیون‌ها ایرانی سلب شده است، افزود تنها راه حلی که در قانون اساسی هم پیش‌بینی شده، برگزاری همه‌پرسی برای کسب نظر مردم است تا اعتماد مردم نسبت به نظام ترمیم شود.

مهندس موسوي در پاسخ به دعوت مردم طي بيانيه اي اعلام كرد:

روز جمعه مورخ 26/4/88 در ميان صفهاي شما حاضر خواهم شد.

به گزارش قلم نيوز، مهندس ميرحسين موسوي در پاسخ به دعوت مردم درخصوص شركت وي در نماز جمعه اين هفته تهران بيانيه اي صادر كرد. متن كامل بيانيه موسوي به اين شرح است: به نام خدا و با تقديم سلام متقابل از آنجاكه اكيداً پاسخ به دعوت همدلان و همراهان در راه صيانت از حقوق مشروع زندگي آزاد و شرافتمندانه را بر خود واجب مي دانم، روز جمعه مورخ 26/04/88 در ميان صف هاي شما حاضر خواهم شد. تمسك به حبلُ المَتين ايمان و قرار گرفتن در حِصن امن الهي كه اين دعوت شما متضمن آن است بهترين طريق وصول به آزادي هاي به ناحق مسلوب شده از ماست.

با تقديم احترام برادر شما ميرحسين موسوي

جمعی از استادان شاخص حقوق و وکلای دادگستری با صدور بیانیه ای، برخوردهای خشونت آمیز و غیرمسوولانه با اعتراض های مردمی را محکوم کردند.

متن بیانیه در ادامه

« بسم الله الرحمن الرحيم
ملت شريف ايران
نتايجي كه براي دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري اعلام شد بهت‌آور است؛ مردمي كه در صف‌هاي طولاني اخذ راي شاهد تركيب آرا بودند و خود مي‌‌دانند كه به چه كسي راي داده‌‌اند با حيرت تمام به شعبده‌‌بازي دست‌اندركاران انتخابات و صدا و سيما نگاه مي‌كنند. آنان اينك بيش از هميشه به دنبال آن هستند كه بدانند چگونه و توسط چه كساني و مقاماتي طرح اين بازي بزرگ ريخته شده است. اينجانب ضمن اعتراض شديد به روند موجود و تخلفات آشكار و فراوان روز انتخابات هشدار مي‌‌دهم كه تسليم اين صحنه‌آرايي خطرناك نخواهم شد.

ادامه مطلب

مهدي كروبي در اعتراض به روند شمارش آرا بيانيه اي را صادر كرد . وي در اين بيانيه اعلام كرده است كه در مقابل اين مهندسي و تنظيم ناشيانه راي ملت سكوت نخواهد كرد .

 مهدي كروبي در بيانيه‌هاي ديگر گزارش‌هاي اقدامات خود را براي صيانت از آراي مردم منتشر مي‌كند. متن كامل اولين بيانيه كروبي به شرح در ادامه مطلب

رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و رییس بازرسی ویژه رهبری، اتهامات مطرح شده از سوی احمدی نژاد در مناظره تلویزیونی را نقض آشکار قانون اساسی و سوگند رییس جمهور در برابر نمایندگام مجلس دانستند.

دفتر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در بیانیه ای که شامگاه شنبه منتشر شد تاكید كرد: با توجه به نقض صریح قانون اساسی و زیر پا گذاشتن سوگند رئیس‌جمهوری اسلامی در برنامه مناظره بین آقایان موسوی و احمدی‌نژاد در سیمای جمهوری اسلامی به طور قطع و یقین موارد اتهامی از طریق مراجع قانونی و ذی‌صلاح مورد پیگرد قرار خواهد گرفت.

متن بیانیه در ادامه مطلب

روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت با صدور بیانیه ای از تحصن و اعتراض دانشجویان دانشگاه تربیت معلم حمایت کرد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

درحالی که دولتمردان نهم تمام تلاش خود را برای سرکوب صدای منتقدان در دانشگاهها به کار بسته اند وآمار تعلیق از تحصیل، ستاره دار شدن دانشجویان منتقد، تعطیلی تشکلهای مستقل و افزایش محدودیتهای  فرهنگی هر روز فزونی می یابد ازسوی دیگر دانشگاههای کشور از کمبود امکانات رفاهی به دلیل کسری بودجه بالا در حالی رنج می برند که قیمت نفت به بیش از ۱۳۰ دلار رسیده است و دراین میان سهم دانشگاه از این درآمد هنگفت تنها تورم است و رئیس دولت از دانشگاهها می خواهد خود برای درآمدزایی و تامین بودجه  فکری کنند!!

 در این میان هنگامی که دانشجویان به  محرومیت از تحصیل و محدودیتهای  فرهنگی و کمبود امکانات رفاهی اعتراض می نمایند پاسخ مسئولین تلاش بیشتر برای ساکت کردن صدای آنهاست و اتفاقات اخیر در دانشگاه تربیت معلم خود گواه دیگری بر این مدعی است. 

۹ روز از تحصن و اعتصاب غذای دانشجویان دانشگاه تربیت معلم می گذرد و پاسخ به مطالبات مشخص صنفی آنان اعم از بهبود امکانات رفاهی، رفع محدودیتهای فرهنگی و تغییربرخی مدیران بی تدبیرتنها افزایش تهدیدات و کارشکنیهای بیشتر مسئولین وحتی صدور احکام کمیته انظباطی در ایام تعطیلات و قطع آب آشامیدنی است که نشان از منطق مدیران این دانشگاه در برخورد با خواسته های دانشجویی دارد وخود بر به حق بودن تحصن و اعتصاب غذای این دانشجویان صحه می گذارد. 

دانشجویان دانشگاه تربیت معلم در حالی به تحصن واعتصاب غذا پرداختند و حال تعداد زیادی از آنها وخیم گزارش می شود که قریب به ۳ ماه  پیش طوماری  هزار و پانصد  امضایی به وزارت علوم ارسال داشتند وخواستار حل مشکلاتشان شدند که درخواست آنها  با برخورد نامناسب مسئولین وزارت علوم پاسخ داده شد. از سوی دیگر مسئولین این دانشگاه کلیه تشکلهای منتقد را تعلیق یا منحل نموده اند و عملا راهی به غیر از تحصن و  اعتصاب غذا برای بیان خواسته های این دانشجویان باقی نمانده است و در این میان مسئولین به جای آنکه به خواسته های این دانشجویان توجه نمایند آب را بر آنان قطع  می نمایند وبرای ۸تن از دانشجویان متحصن در ایام تعطیل و بدون تشکیل جلسه قانونی حکم تعلیق از تحصیل صادر می نماید و به تهدید دانشجویان و خانوادهایشان می پردازند و در نهایت به دروغ پراکنی برعلیه دانشجویان پرداخته  ودر گفتگو با  خبرگزاری تحت امر وزارت علوم (ایسنا) خواسته های دانشجویان را غیر قابل برآورده شدن می خوانند و منکر اعتصاب غذای دانشجویان  می شوند و در نهایت نیز آن خبرگزاری وابسته  مدعی می شود که دانشجویان مانع ورود مسئولین برای گفتگو می شوند!! و این اخبار کذب در حالی منتشر می شود که تا کنون چند تن از مسولین با حضور در جمع دانشجویان و تهدید و تطمیع قصد پایان دادن به تجمع را داشته اند و این مسئولین و نیروهای امنیتی هستند که مانع ورود و خروج آزادانه دانشجویان به دانشگاه می باشند و تا کنون بیش از ۴۰ تن ازدانشجویان به بهداری مراجعه نموده اند و از جمع بیش از هزار نفره متحصنین  بیش از ۱۲۰ دانشجو در اعتصاب غذا هستند.

در پایان دفتر تحکیم وحدت ضمن محکوم کردن اقدامات شنیع مسئولین دانشگاه تربیت معلم حمایت خود از خواسته های به حق دانشجویان دانشگاه تربیت معلم مبنی بربهبود وضعیت رفاهی، حذف محدودیتهای فرهنگی و برکناری برخی مسئولان آن دانشگاه را اعلام می نماید و به مسئولین توصیه می نماید تا دیر نشده است در جهت برآورده کردن خواسته های دانشجویان اقدام نمایند.

در این روزهای سرد و خفقان آور، پس از شکنجه و زندانی کردن چندین و چند دانشجوی فعال سیاسی و غیرسیاسی از طیف های مختلف در تهران، کرمانشاه، کردستان، شیراز، تبریز، بابل، همدان و غیره، که به مرگ چند تن از اینان نیز انجامید، پس از به خرخره رسیدن وضعیت تورم در اثر تحریم های خارجی که جز نتیجه کنش های غیرمسئولانه ریاست جمهوری نیست و پس از چندین و چند تحصن و تجمع پرشور در سراسر دانشگاه های کشور، اکنون، بیش از ۵ روز از تحصن برحق دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران می گذرد. ۵۰ تن از یاران دبستانی مان در راه رسیدن به حقوق برحقشان، از جان خویش دریغ نموده اند و راه اعتصاب غذا را برای مبارزه در پیش گرفته اند و روز به روز به تعداد به خاک افتادگان این حرکت افزوده می شود. نیروهای امنیتی، حراست دانشگاه، عاملان و آمران اطلاعات دست در دست هم داده اند، تا استواری، آزادگی، شجاعت و یگانگی یارانمان را خاموش گردانند و در انجام این کار، از هیچ بی شرمی و لجن پراکنی ای دریغ ننموده اند و به طرق مختلف دست به تهدید و ارعاب و فشار زده اند اما زهی خیال باطل.

خطاب به تمامی نامردان رژیم، که سال هاست با همه نوع تزویری در راه خاموشی جنبش دانشجویی تلاش ها کرده اند، فریاد سرمی دهیم : بدانید که هویت دانشجو ذلت ناپذیر است و آزادگی را می طلبد. مگر فریاد آزادی خواهی بهترین یارانمان را زیر شکنجه ها و آزارهای روحی و جسمی در تاریک ترین زندان های رژیم نشنیده اید؟ مگر خستگی ناپذیری رفقایمان را پس از تحمل ماه ها مبارزه و دستگیری ندیده اید؟ یا کورید یا کر. یا مستید یا منگ. و ما می گوییم حیوانید که چنین دست به شکنجه می زنید و چنین خسته از شکنجه گاه بازمی گردید و باز با حماقت و بلاهتی بیشتر فشارها را افزون می سازید. دانشجو در راه رسیدن به حقوق آزادی خواهانه اش خستگی ناپذیر است و چنانکه بارها گفته ایم، اینبار نیز رساتر در کنار یارانمان، در تربیت معلم تهران، فریاد می زنیم : ما زن و مرد جنگیم، بجنگ تا بجنگیم.

پس از آنکه نزدیک به چهل روز پیش، دانشجویان دانشگاه سهند تبریز با همیاری و حمایت سایر دانشگاه های کشور از تحصنی هشت روزه پیروز و سربلند بیرون آمدند، اینبار، تربیت معلم تهران است، که به چنین حمایتی از طرف تمامی دانشگاه های کشور نیازمند است. حمایت دانشجویان دانشگاه های مختلف از حرکت های بحق یکدیگر و اتحاد و یگانگی شان همواره ترس را بر چهره این مذوران نمایان ساخته و از هیبت یکسره تزویرشان پرده برداری کرده است. ما دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز با اعلام همبستگی و حمایت کامل خود از تحصن برحق دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران، که در شرایط سخت تحصن سهند، دستمان را به گرمی فشردند و نیرویی چندباره به جان متحصنین تزریق کردند، به تمامی مزدوران رژیم هشدار می دهیم که امنیتی کردن فضای دانشگاه، حضور نیروهای اطلاعات و پلیس در دانشگاه، پرونده سازی های دروغین برای دانشجویان فعال و تهدیدها و ارعاب هایی که دیگر راهی کهنه برای مقابله با آزادی خواهی ست، راه مناسبی برای پاسخگویی به دانشجو نیست چراکه تازمانی که دانشجو زنده است، تلاش برای آزادی خواهی وجود خواهد داشت. پس تا به کی می خواهید چنین بی شرم به حکومت پرتزویرتان ادامه دهید؟ تا به کی می خواهید چنین ناجوانمردانه دست به اعمال فشار بزنید؟ جنبش دانشجویی ایران در راه آزادی خواهی به سوگ از دست دادن یارانش زیر سخت ترین شکنجه های رژیم نشسته و ستاره ها و سال ها زندان را به جان خریده است، پس تار عنکبوتی نیست که با چنین تلنگرهای ساده انگارانه ای از هم بپاشد.

درود بر شما یاران دبستانی مان در تربیت معلم تهران که دیگر بار، فریاد رسای آزادی خواهی، عدالت و حق طلبی را در دانشگاهی دیگر طنین انداز ساختید. بدانید که تا آخرین نفس و تا رسیدن به تمامی خواسته هایتان در کنارتان خواهیم بود. همین که به باورتان و به باورمان به راه مبارزه غلتیده اید، خود پیروزی بزرگی ست که دیگر بار جنبش دانشجویی به آن نائل گشته است.

زنده باد دانشجویان متحصن دانشگاه تربیت معلم تهران

دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز

 انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) با صدور بیانیه ای از تحصن و اعتراض دانشجویان دانشگاه تربیت معلم حمایت کرد. متن این بیانیه به شرح زیر است: 

هر روز که می گذرد کوس رسوایی مردم فریبان عالمگیرتر می شود. شکست های پی در پی دولت نهم در تمام زمینه ها، عرصه را برای ادامه سیاست های پوپولیستی احمدی نژاد و حامیان او تنگ تر ساخته است. مهرورزان چماق به دست که فریاد تغییر مدیریت فاسد و بی کفایت جهان سر می دهند، با آشکار شدن فساد و بی کفایتی خویش، ناتوان از مدیریت در بالاترین تا پایین ترین سطوح داخلی، چاره را در بسط و تشدید خفقان موجود می بینند تا چند صباحی بیشتر به اقتدار پوشالی خود دلخوش باشند.

در این شرایط فعالین سیاسی و مدنی و آنانی که نمی توانند در برابر نقض حقوق اولیه انسانی در ایران امروز بی اعتنا باشند روزگار سختی را سپری می کنند، و صد البته دانشگاه و جنبش دانشجویی که با ماهیت منتقد و پرسشگر خود همیشه خواب خرگوشی حاکمیت اقتدارگرا را آشفته ساخته و در سیاه ترین دوران ها چراغ “آگاهی” و شعله “اعتراض” را روشن نگاه داشته است، از تعرض وحشیانه تاریک اندیشان رنجی جانکاه می برد.

وزارت علوم و نهادهای امنیتی که این روزها دانشگاه را در چنبره خود دارند، پس از شکست پروژه انقلاب فرهنگی دوم به بهانه اسلامی کردن دانشگاه ها سعی در پیش بردن سیاست های حذفی و محدود کننده خود در دانشگاه ها دارند غافل از اینکه افزایش فشار بر دانشجویان (در کنار ضعف شدید در مدیریت و اجرا که از شاخصه های دولت احمدی نژاد است) نتیجه معکوس داده است. اگر سابقا اعتراضات دانشجویی به چند دانشگاه بزرگ و پر جمعیت محدود می شد، امروز طنین خیزش و اعتراض از دانشگاه های کوچک و بزرگ در جای جای ایران به گوش می رسد و دانشجویان آزادی خواه تا بر آوردن مطالبات بر حقشان از پای نخواهند نشست همچنان که در دانشگاه سهند شاهد آن بودیم.

امروز نیز نمونه دیگری از شجاعت و پایداری دانشجویان را در پیگیری حقوق از دست رفته شان، در دانشگاه تربیت معلم تهران (پردیس کرج) می بینیم. حوادثی که پس از یک هفته اعتراض، تحصن و اعتصاب غذا در دانشگاه تربیت معلم به وقوع پیوسته، اوج قساوت مسئولین آن دانشگاه و وزارت علوم، و حامیان امنیتی شان را در برخورد با دانشجویان نشان می دهد. اعتراضات دانشجویان به کیفیت نامناسب غذا، مشکلات آموزشی و صنفی و فشارهای حراست (مشکلاتی که متأسفانه این روزها در تمامی دانشگاه های کشور عمومیت دارد) با بی توجهی مسئولین دانشگاه روبرو شد و دانشجویان وادر به تحصن برای مطالبه خواسته های خود شدند. تحصنی که در چند روز پیاپی با تجمع و تریبون آزاد چند هزاران نفری دانشجویان پشتیبانی شده و نشان داد که خواسته های متحصنین فریاد تمامی دانشجویان این دانشگاه است. قطع آب و جلوگیری چند روزه از ورود آمبولانس به دانشگاه در حالی که بسیاری از دانشجویان در وضعیت بسیار وخیم جسمی به سر می بردند لکه ننگ دیگری بر کارنامه دولت نهم در عرصه دانشگاه افزود.

در این میان نکته قابل توجه شیوه برخورد مسوولین دانشگاه با دانشجویان است که ظاهرا در همه دانشگاه ها شکل یکسانی دارد: بی توجهی به خواسته ها و مشکلات دانشجویان، قدرت گرفتن نهادهای غیردانشجویی و ضد دانشجویی مانند بسیج و حراست، و در صورت اعتراض، تماس تلفنی و تهدید خانواده ها و برخوردهای شدید انضباطی. صدور فوری و ابلاغ حکمی با مضمون “دو ترم اخراج از دانشگاه” برای هشت نفر از دانشجویان نشان از ادامه سیاست شکست خورده سرکوب فله ای دانشجویان دارد که با اعتراض بسیار شدید آنان نیز روبرو شد. تهدیدها و تهمتهای نیروهای بسیجی و حامی دولت و همچنین مسوولین دانشگاه به دانشجویان معترض نیز به جزئی جدایی ناپذیر از فشارهای وارده حاکمیت تبدیل شده است. نکته تاسف آور که در ماجرای اعتراض چند ماه پیش دانشجویان دانشگاه شیراز هم دیده شد تبدیل یک اعتراض صنفی و درون دانشگاهی به یک مساله امنیتی و کشاندن پای فرماندار و به تبع آن نیروی انتظامی به ماجرا برای ارعاب دانشجویان از سویی و از سوی دیگر آماده کردن زمینه برای برخوردهای قضایی با فعالین دانشجوست.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) ضمن ابراز همبستگی با دانشجویان متحصن تربیت معلم تهران، حمایت از مطالبات بر حقشان و تحسین استقامت و پایداری دانشجویان، برخوردهای تهدید آمیز مسوولان دانشگاه با دانشجویان را محکوم کرده و تاکید میکند که ادامه فشار بر دانشجویان و سیاست های سرکوب گرانه ای که به قصد ارعاب و خاموش کردن هر گونه ندای منتقد در دانشگاه ها اعمال میشود در کنار باقی ماندن روسای انتصابی و مدیران بی لیاقت در دانشگاه ها نتیجه ای جز افزایش پتانسیل اعتراضی دانشجویان نخواهد داشت. تحصن های شیراز، سهند، تربیت معلم و… اولین نبوده و آخرین آنها نیز نخواهد بود. روزی پتکی که حاکمیت اقتدارگرا برای فرود آوردن بر دانشگاه بالای سر برده بر فرق خودش فرود خواهد آمد.

انجمن اسلامی دانشجویان

دانشگاه صنعتی امیرکبیر

(پلی تکنیک تهران)

۱۶ خرداد ۸۷

به نام خداوند جان وخرد،             کزین برتر اندیشه برنگذرد.

 معلمان غیرتمند و آگاه ایران زمین درود بر جان پاکتان

بی گمان درخت بشریت باریشه ها و رشته های پنهان و آشکار بسیاری به هم پیوند خورده است. نقاش هنرمندی که بر جان و دل بشریت قلم آفرینش را به هنرمندی بیاراست، ارزشمندترین رنگی که درهم آمیخت احساس و اندیشه بود، آنگاه که ایزدیکتا در آفرینش بشریت به خود آفرین گفت، هیچکس نبود و نه شایسته ی بودن، ونه شایسته ی آفرین گفتن جز ذات پاکش.

ایزد توانا جان بشریت را از گوهری یگانه آفرید و به امانت به انسان سپرد، امانت را آفرید و راه پاسداری امانت را نیز بیاموخت.

بنی آدم اعضای یکدیگرند         که در آفرینش زیک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار        دگر عضو ها را نماند قرار

فرزاد کمانگر عضو انجمن صنفی معلمان کردستان که باحکم اعدام روبرو شده است، معلمی با شرافت و میهن دوست است، که دوست و آشنا و همکار و همشهری براین ویژگی های او ایمان دارند. معلمی که ۱۱ سال از عمر گرانمایه ی خود را شبانه روز فدای آگاهی بخشی و فداکاری برای محرومترین دانش آموزان این مرز و بوم نموده است.

خلیل بهرامیان وکیل شرافتمند، آگاه و متخصص درباره ی وی می گوید:

“من پرونده ی موکلم (فرزاد کمانگر) را بارها خوانده ام، هیچ مدرکی، هیچ نقطه ای دال براینکه موکل من عمل خطایی انجام داده باشد، در پرونده موجود نیست.”

لذا به حکم خردورزی و به احترام احساس انسانی و بر پایه ی قوانین موضوعه ی بشری از جمله قانون اساسی جمهوری اسلامی اصول :۳۸،۳۷،۳۶،۳۵،۳۴ و منشور جهانی حقوق بشر اصول ۵  و ۱۰ که کاملا با قانون اساسی کشور عزیزمان ایران تطابق داشته و همگی بر مستقل، بی طرف، منصفانه و علنی بودن دادگاه، حق داشتن وکیل، منع شکنجه و سایر حقوق انسانی به صراحت تاکید نموده اند، بر ماست که با حمایت بی دریغ خود از اجرای حکم ظالمانه ی اعدام جلو گیری نموده و جان انسانی میهن دوست، فرهیخته، آگاه، زحمت کش و دلسوز را از مرگ حتمی نجات دهیم.

کانون صنفی معلمان ایران، تهران به صراحت اعلام می دارد، پس از تحقیقات و پیگیری های بسیار به این نتیجه رسیده است، که فرزاد کمانگر انسانی شایسته، معلمی تلاشگر، میهن دوست، زحمتکش و بی گناه بوده و این حکم بی گمان تنها به خاطر سوءتفاهم از طرف قاضی محترم پرونده صادر شده و فاقد هرگونه سند و مدرکی دال بر تایید اتهامات نامبرده می باشد 

لذا از ریاست محترم قوه ی قضائیه، دیوان عالی کشور و قاضی محترم دادگاه تجدید نظر مصرانه درخواست می شود، در اسرع وقت حکم صادر شده را لغو و جان انسانی بی گناه را نجات داده و قلب میلیونها انسان را در سراسر کشور و جهان شاد نماید.

کانون صنفی معلمان ایران، تهران

۱ خرداد ۱۳۸۷

بيش از هفتصد نفر از فعالان فرهيخته و سرشناس سياسی و مدنی، دانشجويی و زنان فعال کشور طی بيانيه ای آزادی محمدصديق کبودوند بنيانگذار و رئيس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان را خواستار شدند. متن کامل بيانيه و اسامی امضاکنندگان آن در پی می آيد.

بيش از ۱۱ ماه از بازداشت "محمدصديق کبودوند" رييس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و صاحب امتياز و مديرمسئول هفته‌نامه "پيام مردم" می‌گذرد. وی در اين مدت با وجود ابتلا به بيماری‌های "ريوی" و "کليوی"،"پوستی" و "خونی" ۷ ماه در سلول انفرادی به سر برده و هم اکنون نيز در بخش متهمان و مجرمان عمومی زندان اوين دربند بوده و در بلاتکليفی و وضعيتی بسيار نامساعد به‌سر می‌برد.

اتهامات آقای کبودوند "اقدام عليه امنيت ملی" از طريق راه‌اندازی سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و "تبليغ گسترده عليه نظام" از طريق صدور بيانيه ها و اطلاعيه ها و مصاحبه با رسانه‌های خارج از کشور عنوان شده است. بازپرس پرونده از سه ماه پيش برای آزادی وی قرار وثيقه ۱۵۰ ميليون تومانی صادر کرده. اما خانواده و دوستان وی قادر به تأمين آن نبوده اند. به علاوه، بازپرس پرونده با درخواست وکلا مبنی بر کاهش ميزان وثيقه مخالفت کرده است.

خبرنامه امیرکبیر: انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز در پایان نشست مجمع عمومی خود قطعنامه ای صادر کرد که متن آن به شرح زیر می باشد:

هر روز که می گذرد اخبار ناامید کننده بیشتر می شود، خبر از تورم و تحریم است، خبر از کمیته و تعلیق و اخراج است.بیانیه، ‌تجمع و تحصن خبری عادی شده است. دیگر شنیدن اینکه ۲۷ نشریه در یک سال در کشور توقیف یا لغو مجوز شده اند عادی است مطبوعات به خود سانسوری روی آورده اند. فعالان سیاسی و فرهنگی (زنان، کارگران،دانشجویان و …) بازداشت و محاکمه می شوند. احکام کمیته های انضباطی همچون منع از تحصیل و تعلیق ترجمانی از عدالت طلبی است. مهرورزی را می توان بر سفره های مردم دید - زاغکی قالب پنیری دید به دهان بر گرفت و زود پرید - اما در این فضای آشفته دانشگاه هنوز زنده است.

هنوز آخرین سنگر آزادی در دستان ماست راه دوری نرویم سهند نیز در کنار سایر دانشگاههاست در کنار مازندران، شیراز، بیرجند و امیرکبیر و دیگران. در این شرایط مجمع عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند ذکر چند نکته را ضروری می داند:

۱- مجمع انتخابات مجلس هشتم را غیررقابتی و ناعادلانه میداند و آنرا کپی برداری از مجلس هفتمی می داند که کارنامه ضعیف آن بر همگان روشن است. مجمع اعلام می دارد که نظارت استصوابی همخوان با معیارهای جهانی دموکراسی نبوده و بیان می دارد هر کس که التزام خود به قانون اساسی را اعلام داشته و جرم او در دادگاه صالحه به اثبات نرسیده را نمی توان رد صلاحیت کرد و یا به عبارتی از انتخاب شدن بازداشت و اعتقاد دارد ادامه این روند موجب دلسردی هرچه بیشتر شهروندان کشور و حضور کمرنگ آنها در انتخابات خواهد شد. چنانکه در همین دوره بنابر آمار رسمی شاهد حضور سی درصد مردم تهران در مرحله اول و کمتر از چهارده درصد آنها در مرحله دوم انتخابات بودیم.

۲- مجمع روند برخورد با دانشجویان فعال در کشور را مستبدانه و خطرناک دانسته و در مورد دانشگاه سهند نیز اعتراض شدید خود را به برخوردهای صورت گرفته اعلام می دارد. دراین بین مجمع، دفاع از حقوق دانشجویان را وظیفه خود قلمداد کرده و ضمن هشدار به مدیریت دانشگاه خواهان تجدید نظر در احکام صادره و تصحیح روند نامناسب احضارهای فعلی به کمیته انضباطی میباشد.

۳- مجمع حق انتقاد و اعتراض را برای همه شهروندان و بوی‍ژه دانشجویان محترم و محفوظ میداند و استفاده از شیوه ها و روشهای فردی و جمعی مسالمت آمیز اعتراضی را نیز جز حقوق اولیه انسانها میداند. از این رو مجمع ازکلیت تحصن اخیر به عنوان یک حرکت مدنی و نیز استفاده از ظرفیتهای قانونی وانسانی دفاع مینماید. مجمع بر تعهد کتبی دکتر چناقلو (ریاست دانشگاه) مبنی بر مصونیت متحصنین از احضار به کمیته های انضباطی واقف است اما هرگونه احتمال هرچند ضعیف برخورد با آنها را به بهانه های دیگر غیرقابل توجیه میداند.

۴- مجمع اعتراض شدید خود را نسبت به حکم کمیته انظباطی -یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات- پیمان انجیدنی، دبیر سابق انجمن اسلامی را ابراز داشته وضمن ناعادلانه دانستن این حکم صدور سنگین ترین حکم ممکنه را به دلیل سابقه فعالیت ایشان در انجمن اسلامی دانشجویان می داند و نه دلایل دیگر. بنابر این مجمع دفاع از حقوق وی را قاطعانه پیگیری خواهد نمود.

مجمع عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند

اردیبهشت ۱۳۸۷

خبرنامه امیرکبیر: انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید عباسپور در محکومیت تایید حکم حبس ۳ دانشجوی دربند پلی تکنیک بیانیه ای صادر کرد. متن این بیانیه به شرح زیر می باشد:

دوستانمان را آزاد کنید

سرانجام پس از گذشت قریب به یک سال از بازداشت غیر قانونی سه اهورایی دربند، احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی روز سه شنبه هفته گذشته دادگاه غیر علنی تجدید نظر حکم نهایی خود را پیرامون غائله نشریات جعلی منتشر شده در دانشگاه امیر کبیر تهران اعلام کرد. بر اساس حکم قاضی ساعدی، این دانشجویان به اتهام تبلیغ علیه نظام، اهانت به مقدسات و نشر اکاذیب به ترتیب به۲۲ و ۲۶ و ۳۰ ماه حبس محکوم شدند.

با پیگیری روند این پرونده که شروع آن به اردیبهشت ماه سال گذشته، زمان انتشار نشریات جعلی، بر می گردد به روشنی میتوان دریافت که عواملی غیر از مستندات و مدارک، تاثیر مستقیمی در رای صادره توسط دادگاه داشته است. چه بسا دادگاه عمومی، بر اساس حکم خود این سه تن را از اتهاماتی همچون توهین به مقدسات، توهین به مقامات جمهوری اسلامی، توهین به زنان محجبه، توهین به مردم شهر قم و … تبرئه کرده و بخاطر افترا به نیروهای بسیجی به ۴ ماه حبس محکوم کرده بود اما در دادگاه تجدید نظر علیرغم عدم ارائه ادله و مستندات دادستان و بر خلاف اصل ۱۶۷ قانون اساسی، و تنها تحت فشارهای وارده از جانب جریانات سیاسی حاکم و صاحب قدرت چنین حکم ناعادلانه و غیر منصفانه ای صادر شد.

نیز در جریان رسیدگی قضایی به این پرونده مواردی را میتوان یافت که صریحا ناقض قوانین آئین دادرسی و حتی قانون اساسی کشور است. این دانشجویان طی نامه ها و تماس هایی که با خانواده های خود برقرار کرده بودند، بارها به شکنجه های جسمی و روحی که متحمل شده اند، اشاره کرده و اعترافات اولیه خود را که تحت انواع آزار و اذیت ها توسط بازجویان به دست آمده بود، تکذیب کردند؛ این در حالیست که طبق ماده ۳۸ قانون اساسی هر گونه شکنجه و آزار جسمی و روحی متهم، و ماده ۳۹ قانون اساسی هتک حرمت و حیثیت فرد بازداشت شده ممنوع میباشد. همچنین طبق نص صریح اصل ۱۶۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران کلیه جرائم مطبوعاتی و سیاسی باید با حضور هیئت منصفه و خبرنگاران به صورت علنی در دادگاه صالحه مورد بررسی قرار گیرد، که در این مورد حتی جلسه دادگاه تجدید نظر نیز به صورت غیرعلنی برگزار شده است.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعت آب و برق (شهید عباسپور)، با اعلام انزجار از روند سیاسی حاکم بر رسیدگی به این پرونده و عدم استقلال رای دستگاه قضایی کشور و مغرضانه دانستن حکم صادره، همگام با سایر دانشجویان دانشگاه ها و آزادیخواهان کشور، حمایت از این سه آزادمرد در بند را وظیفه خویش می داند. همچنین این انجمن، روند رو به رشد سرکوب و برخورد با فعالان مدنی و اجتماعی، مخصوصاّ دانشجویان و فعالان زن را که اقتدارگرایان حاکم در پیش گرفته اند به شدت محکوم نموده و خواستار آزادی هر چه سریعتر این سه تن و دیگر زندانیان سیاسی است.

خبرنامه امیرکبیر: در سالروز توطئه جعل نشریات در دانشگاه امیرکبیر و بازداشت دانشجویان، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه سهند تبریز با صدور بیانیه خواستار اجرای عدالت به دور از چنگال ظالمان شد. متن این بیانیه به شرح زیر است: 

یک سال از توطئه ای پلید علیه دانشگاه گذشت، توطئهای که همچون گرزی سهمگین بر روح و جان جنبش دانشجویی ایران وارد شد. نقشه ای کینه توزانه که با چاپ نشریات موهن و مجعول، در دهم اردیبهشت ۸۶ در امیرکبیر به مرحله اجرا در آمد تا روند هدفمند اقتدارگرایان و تزویرگران را تسریع بخشد. این پروژه که همچون صاعقه ای بر جان پلی تکنیک فرود آمد با سیر گسترده ی بازداشت ها آغاز شد تا دانشگاه را به جولانگاه اقتدارگرایان نااهل به زعم خود تبدیل کند. نتایج بازجویی های طولانی، بدون هیچ واهمه ای از اعمال شکنجه های روحی و جسمی بر عزیزانمان، نشان داد که هیچ مدرکی مبنی بر چاپ این نشریات توسط دانشجویان پلی تکنیک وجود ندارد و حتی درخواست دانشجویان مبنی بر کنترل دوربین مداربسته دانشگاه برای آشکارشدن حقیقت به گونه ای مضحک رد شد.

عاقبت، سناریو مسیر خود را با عبور از جاده ای متعفن به جایی رساند که دامن سه دانشجوی امیرکبیر مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری را لکه دار دانست و آنان را مجموعا به ۵/۷ سال حبس مزین ساخت، احکامی که همگان را از اجرای ناعادلانه عدالت بهت زده کرد.

به خیال خام خدافراموشان، با به دار کشیدن یارانمان، فرزندان این مرزوبوم پای چوبه دار را خلوت می کنند، ولی گویا نمی دانند که ضمیرهای آگاه و روشن، همیشه در صحنه حضور دارند تا با جان خود، سنگر مقاوم دانشگاه را همچنان استوارتر از گذشته پاس دارند. گویا پاکدامنی یاران با چنین توطئه ی شومی لکه دار می شود و آگاهان را در سوگ مرگ عدالت می نشاند.

این نقشه شوم که سراسر نقص است، تاب توان در مقابل حق خواهان را نداشت و سه آذر اهورایی دربند پس از تحمل هشت ماه حبس در آذرماه ۸۶ در دادگاه عمومی تهران بی گناه شناخته شدند و قاضی جوادی با رد اعترافات تحت شکنجه، آنان را از اتهامات توهین به مراجع تقلید مسلمانان، توهین به حرم اهل بیت مسلمانان، توهین به مردم شهر قم، توهین به زنان محجبه و جوانان متشرع، توهین به مسئولین نظام جمهوری اسلامی ایران، ریاست جمهوری، وزیر علوم و مسئولین دانشگاه تبرئه کرد و اما در کمال بی عدالتی و با وجود تودیع وثیقه ی هشتادمیلیون تومانی توسط خانواده هایشان، بی دلیل از آزادی شان جلوگیری شد.

دانشجویانی که مراجع تقلید اصرار انتساب اتهام به آنها را گناه قلمداد می کنند، با وجود حکم آزادی، در ایام نوروز نیز در زندان به سر بردند و خانواده و دوستان شان با برپایی سفره هفت سین پشت دیوار اوین، از جگرگوشه هایشان جدا نشدند.

در ۲۷فروردین۸۷، دادگاه تجدید نظر، بر پایه اظهارات قبلی دادستان در دادگاه بدوی و این بار به قضاوت قاضی ساعدی برگزار شد و مجیدتوکلی، احمدقصابان و احسان منصوری به ترتیب به ۳۰، ۲۶ و ۲۲ماه حبس محکوم شدند، حکمی که به گفته وکیل این سه نفر ناعادلانه بوده و دادستان هیچ دلیلی مبنی بر محکومیت موکلانش ارائه نداده است.

نقض حکم تبرئه دادگاه عمومی و تایید احکام سنگین و ناعادلانه ی دادگاه انقلاب همگان را مبهوت کرد که حق و عدالت محوری به کجا می رود؟ آیا این احکام نمی تواند شائبه ی عدم استقلال دستگاه قضایی را ایجاد کند؟ آیا دور از ذهن است که این احکام تحت فشار صادر شده اند؟ آیا استناد به اعترافات تحت شکنجه ای که در دادگاه عمومی رد شده اند، غیرانسانی و غیراخلاقی نیست؟ آیا فضاحت این وقایع تلخ از دید کوردلان پنهان است؟ آیا این رخداد، ستون های عدالت و ریشه های امنیت را نشانه نرفته است؟ و هزاران هزار آیا که از روح هرانسان آزاده ای که نمی تواند بر ظلم و جفا ساکت بنشیند، می تراود.

کجاست نشانی از عدالت علی(ع)، که اکنون نیازمند و محتاج پیشوایی چون اوییم تا بر بی عدالتی فریاد برآورد و بر انسانهایی که به حیوانات اقتصادی و یا به حیوان نیایشگر درونگرای فردی در دخمه های عبادت مبدل شده اند، حکمرانی و ضمیر حق خواهی شان را بیدار کند.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند ضمن اعلام ناعادلانه بودن احکام صادره برای یارانمان نه تنها آنها را دور از حق، بلکه آنها را فقط و فقط ناشی از روندی کینه توزانه و اقتدارطلبانه در دانشگاه ها می داند و به مسئولان هشدار می دهد که با توقف بی عدالتی ها و با اتخاذ دیدگاه واقع بینانه به قضیه، از ادامه اجرای احکام دانشجویان امیرکبیر جلوگیری نمایند، چرا که بشریت همواره در یک دادگاه صالحه به قضاوت آفریدگار می زیسته و ناحقی، سست کننده ی استوارترین پایه های عدالت نمایی بوده و این یک قانون است.

این تشکل ضمن همدردی و همیاری با خانواده های این عزیزان و اعلام انزجار از صدور این احکام، حمایت خود را برای شروع یک جریان کاملا مدنی و هماهنگ در همه دانشگاه های کشور برای کنکاش در این رخداد که به سرحد ناحقی رسیده است اعلام می دارد تا با اطلاع رسانی همگانی و گسترده، به منظور شکستن فضای بهت زده جنبش دانشجویی، با حرکتی آگاهانه جهت در دست گرفتن فضای دانشگاه ها در مقابل خواسته های تمامیت خواهانه ی اقتدارطلبان، نتیجه عکس این توطئه را تقدیم به یارانمان کنیم و این زخم را که بر جان احمد، مجید و احسان نشسته است، التیام بخشیم، زیرا عدالتی که در بی عدالتی اش، خود را عین حق می داند، باید بازخواست شود، تا بی عدالتی تبدیل به یک قانون نشود، آن جایی که تاریکی مطلق حکمفرما خواهد بود.

شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز

اردیبهشت ۸۷

خبرنامه امیرکبیر: در سالروز توطئه جعل نشریات در دانشگاه امیرکبیر، انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر با صدور بیانیه ای این رخداد ناخجسته و توطئه ی پلید علیه دانشگاه را یادآوری کرده و خواستار آزادی سه دانشجوی دربند پلی تکنیک شد. متن این بیانیه به شرح زیر می باشد:

یک سال از روزی که دشنه ی انتقام بر حنجره ی دانشگاه بوسه زد، می گذرد. بوسه ی خنجری که دستمزدی شایسته بود، حق طلبی و آزاد مردی را و گواهی مکرر بر مهربانی مدعیان مهرورزی و اثباتی دیگر بر این لاف گزاف مضحک که ایران آزاد ترین کشور گیتی است. که اگر آزادترین نبود، یدک کشان عنوان قاضی را، این رخصت نمی بود که چنین خیره سر و آسوده خیال و فارغ از اندیشه ی عقوبت، حکم به تقصیر بی گناه ترین فرزندان این آب و خاک صادر کنند.

یک سال از زمانی گذشت که نکبت بارترین و کثیف ترین توطئه، برای حذف پاک لوحی و نیک سرشتی از محیط دانشگاه، در قالب جعل چهار نشریه و انتشار مطالب موهن، لباس عینیت به تن کرد و چماق بدستان را روانه داشت تا به سحر سرکوب و تازیانه، هر نشانی از اعتراض و نقادی را از سطح دانشگاه برچیده، قبرستانی از دل دانشگاه بیرون بکشند.

سپری شدن زمان خیلی زود برملا کرد که این طرح را نابلدان در انداخته اند و از دست نویسش آنچنان تناقضات ریز و درشت بیرون زد، که ریشخند همگان را برانگیخت و جز رسوایی، جاعلان و برنامه ریزان این نقشه را ارمغانی نداشت. چه کمترین ذکاوت کافی است تا بدانی آنچه رخ نداده هرگز اثبات نخواهد شد. پس دست به کار شکنجه شدند تا با معجونی از اعترافات ساختگی، پریشان و تحت فشار، آبروی از دست شده را باز یابند که رأی دادگاه عمومی مبتنی بر برائت دانشجویان و باطل دانستن آن اقاریر حاصل شکنجه، ناکامی دیگری برایشان رقم زد. بی حیثیتان، بی حیثیت تر شدند و کینه هاشان انباشته تر و در نهایت به ضرب و زور قلدری، دادگاه تجدید نظر را بر آن داشتند که صلیب به گرده ی بی گناهان بکشد. غافل از اینکه بر هم زدن این لجن، برایشان عایدی جز مگس و تعفن نداشت. مرحله به مرحله مهر تأییدی بر بیگناهی احسان، احمد و مجید نهادند و صورت زشت و کریه خود را بیش از پیش در معرض نمایش گذاشتند.

یقینا کسانی که به این چنین نقشه ی شومی توسل جستند، اطلاع از این قانون نانوشته نداشتند که دانشگاه به قبرستان و پادگان، تبدیل ناشدنی است. درخت انجمن اسلامی پلی تکنیک به پشتوانه ی حمایت های پاک و بیدریغ دانشجویان و اساتید مستقل، تمام این ایام دشوار را تاب آورد و اگرچه شاخه هایش را شکستند، در این توفان مهرورزی، قد خم نکرد وبا وجود همه ی مشقات و هزینه ها از زندان و شکنجه تا محرومیت از تحصیل، استوار ایستاد و با برگزاری انتخابات سالانه ی شورای مرکزی این تشکل، بار دیگر نشان داد که گیاه روییده از عشق و افتخار، با تبر بی اخلاقی و جعل و نفاق، افتادنی نیست.

سالگرد این روز شوم به حق که مستوجب سوگواری است که مقدسات اسلامی این چنین بازیچه و مستمسک عده ای قدرت پرست برای حذف منتقدین از صحنه قرار گرفت و براستی که باید به حال رئیس دانشگاهی گریست که برای پوشاندن ناکارآمدی و بی کفایتی اش، از هیچ خوش خدمتی و کرنشی در برابر نیروهای امنیتی فروگذار نکرد و در نهایت همکاری با اربابش، احمدی نژاد برای کشیدن انتقام از دانشجویان امیرکبیر، پلی تکنیک را به خانه ی امن وزارت اطلاعات مبدل نمود.

در سالروز این رخداد ناخجسته و توطئه ی پلید، انجمن اسلامی پلی تکنیک بار دیگر اعلام می دارد که خواستار آزادی هرچه سریع تر سه دانشجوی بیگناه، احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی است و به علیرضا رهایی، رئیس سرسپرده ی دانشگاه هشدار می دهد که تا افول ستاره ی بخت احمدی نژاد، فرصت چندانی باقی نیست و این اوست که بعد از پایان گرقتن این دوران سیاه، مغموم و سرافکنده، از فرط بی آبرویی، روی وارد شدن به دانشگاه را نخواهد داشت و به جای این همه دانشجوی ممنوع الورود، حسرت ورود به پلی تکنیک تهران را خواهد کشید.

آذرخش از سینه ی من روشن است

تندر توفنده فریاد من است

هرکجا مشتی گره شد، مشت من

زخمی هر تازیانه، پشت من

هر کجا فریاد آزادی منم

من در این فریادها دم می زنم

انجمن اسلامی دانشجویان

دانشگاه صنعتی امیرکبیر

(پلی تکنیک تهران)

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۷

با سلام

بیانیه تشکل اصلاح طلب دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین در محکومیت احکام صادره دانشجویان امیر کبیر. جهت درج در خبر نامه. با تشکر شورای مرکزی تشکل اصلا ح طلب. لازم به ذکر است اصل بیانیه در خبرنامه تشکل موجود است.

بار دیگر ابرهای تیره و تار خورشید حقیقت را می پوشانند!

بار دیگر سیاه بازی ها و سیاست بازی ها بر خود لباس قانون می پوشانند!

اصل بر برائت است ! این قانونی است که در همه جای دنیا بر اساس آن عمل می شود اما اینجا ایران است ! در پرونده دانشجویان امیرکبیر از همان ابتدا اصل بر محکومیت بود آنجا که وزیر اطلاعات در همان روزهای آغازین دستگیری دانشجویان رای به گناهکاری آنها داده بود.

یک سال گذشت ! یک سال از پروژه ای کثیف که برای مرعوب کردن جنبش دانشجویی و سرکوب دانشجویان منتقد طراحی و اجرا شد. پروژه ای غیراخلاقی کلید خورد تا تمامیت خواهان به بهانه توهین به مقدسات امکان آغاز انقلاب فرهنگی دوم را بیابند.

۱۰ اردیبهشت سال گذشته شروع غائله بود، شروعی که در همان ابتدا دانشجویان تکذیبیه خود را نسبت به انتشار نشریات موهن اعلام کردند و در روز بعد با نامه ای به آیت الله شاهرودی خواستار محاکمه جاعلین این نشریات شدند؛ حال چه شده است که بعد از یک سال اتهامشان برای دادگاه قضایی محرز شده است.

به راستی اگر اینان گناهگار بودند چرا دادگاه عمومی آنها را از کلیه اتهامات مبرا دانست ؟!

آری فقط اعترافاتی پذیرفته است که در بند مخوف ۲۰۹ و زیر بدترین فشارها و شکنجه ها اخذ شده باشد.

آری از دادگاهی حرف می زنیم که بعد از تبرئه و برائت در دادگاه عمومی و تعیین وثیقه باز هم آنان را در حبس نگه داشت. به راستی اگر دانشجویان آزاد می شدند ، نمی شد از آنان انتقام گرفت ! انتقام روزی که رئیس جمهور مهرورز در پلی تکنیک حاضر شد و با عکسهای وارونه خود در دست دانشجویان مواجه شد.

اما به راستی دلیل سرکوبی این چنینی معترضان و منتقدان چیست؟ آیا جز این است که دولت نهم برای سرپوش گذاشتن بر اشتباهات پیاپی خود روی به سرکوب هر صدای معترض آورده است؟ در حالی که رئیس دولت با سیاست های اشتباه خود وضعیت اقتصادی جامعه را دچار وضعی بغرنج کرده است و خفقان سیاسی در جامعه ایجاد کرده، توهم توطئه دولت این بار دامان وزیران خود کابینه را نیز گرفته است. در حالی که تمام ارکان نظام حامی دولت نهم هستند سنگ اندازی های عده ای چگونه باعث پدید آمدن این بحران ها شده است؟! البته وضعیت فعلی جامعه چندان دور از انتظار هم نبود. هنگامی که هیچ نظارتی بر حاکمان وجود نداشته باشد و حاکمیت کاملا یکدست باشد و هیچ مقامی خود را پاسخگوی مردمان نداند، طبیعی است که وضع از این بهتر هم نخواهد شد. از سویی سردار ارشد نیروی انتظامی که از قضا، از مجریان اصلی طرح به اصطلاح امنیت اجتماعی هم هست، بنا به دلایلی کاملا محرمانه !! به یک باره بازداشت می شود و هیچ اتفاقی هم نمی افتد وازسویی دیگر فعالین سیاسی و مدنی جامعه یکی پس از دیگری بازداشت و زندانی می شوند و حتی محکوم به اعدام.

امروز بازداشتگاه ها و زندان های کشور و خاصه زندان اوین روزهای شلوغی را از سر می گذرانند، دیگر روزی نیست که خبر بازداشت معلمان، زنان، کارگران و یا دانشجویان شنیده نشود. در حالی که مسئولان قوه قضاییه از وضعیت خوب حقوق بشر در ایران دم می زنند ، فرزاد کمانگر و یعقوب مهرنهاد به خاطر فعالیت های مدنی شان محکوم به اعدام می شوند. صباح نصری، هدایت غزالی و یاسر گلی ، سه دانشجوی کرد ماههاست بدون محاکمه در زندان به سر می برند. چندین ماه از بازداشت علی کانتوری و پیمان پیران می گذرد، واین همه تنها بخشی از مهرورزی دولت با منتقدانش است.

ولی دولت مردان باید بدانند که با بستن دهان منتقدان صدای انتقاد خاموش نخواهد شد و این رویای شیرین که دستگاه اقتدار خواهد توانست با صدور احکام سنگین زندان برای مجید توکلی، احمد قصابان، احسان منصوری و دیگر منتقدان، جنبش دانشجویی را متزلزل کند کابوسی بیش نیست و این احکام نه تنها دانشجویان را ساکت نخواهد کرد بلکه روز به روز به موج اعتراضات آزادی خواهانه دانشجویان اضافه خواهد شد.

تشکل اسلامی دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین، ضمن محکوم نمودن احکام دانشجویان و با اعلام همدردی با خانواده های این عزیزان و جامعه دانشگاهی از ریاست قوه قضائیه می خواهد که با استفاده از اختیارات قانونی خود به پرونده این دانشجویان رسیدگی کند و در دادگاهی صالحه مجرمین اصلی این پروژه را محاکمه نماید.

خبرنامه امیرکبیر: دانشجویان دانشگاه سهند تبریز در هفتمین روز تحصن خود فراخوانی را منتشر کرند که متن آن به شرح زیر می باشد:

اینک، دانشگاه صنعتی سهند در هفتمین روز از تحصن خود قرار دارد. ۱۰۰ ساعت از اعتصاب غذای یاران‌مان گذشته است و ۱۹ تن از اینان به خاک افتاده‌اند. ۲ تن دچار تشنج گشته‌اند و دختری تا پای مرگ پیش رفته است و روز به روز به تعداد اعتصاب غذاکنندگان و قربانیان افزوده می‌شود؛ و امروز پسری دست‌ها و پا‌ها و دهان خود را تا پایان تحصن بست، تا روزه سکوت بگیرد و بغضش را فرو خورد؛ اما هنوز فریادهای یاران رساست و استواری در گام‌های‌شان نمایان است. آری، وینان دل به دریا افکنان‌اند، نماینده‌های شادی، که از فریادشان کوه سست می‌شود و زمین دهان باز می‌کند.

اینک که در هوای در کنار هم‌بودن و برای گذر از بودن به شدن می‌جنگیم، و آزادی خویش را از آنچه که در بندمان کرده است، فریاد زدیم، به خاک افتادن یاران‌مان را ارج می‌نهیم و امروز را روز عزای عمومی در سهند اعلام می‌داریم. در این راستا با اعلام فراخوان به تمامی دانشجویان در تمامی دانشگاه‌های ایران و جهان، فردا را نیز برای همیاری با دانشجویان متحصن در دانشگاه صنعتی سهند، در تمامی دانشگاه‌ها و نیز در خود دانشگاه سهند عزای عمومی اعلام می‌کنیم؛ تا بدین وسیله برگ دیگری از سیل پرشور، آگاه و معترض دانشجویی را در سراسر دنیا به رخ نامردمان بکشانیم.

سهند آماده خروشی دوباره است، عشق‌ها فریاد می‌شوند، فریادها رها می‌شوند، رهایی نفس می‌کشد، و نفس آزادی را می‌طلبد.

پیروزی از آن ماست

دانشجویان متحصن دانشگاه صنعتی سهند تبریز

خبرنامه امیرکبیر: در پی صدور احکام حبس ناعادلانه سه دانشجوی دربند دانشگاه امیرکبیر، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازندران بیانیه ای صادر کرده است که متن آن به شرح زیر می باشد:

الملک یبقی مع الکفر .. و لایبقی مع الظلم

حکومت با کفر باقی می ماند ولی با ظلم نه

بدون حضور متهمین در دادگاه عمومی رای به برائت صادر می شود!

بدون حضور متهمین در دادگاه تجدید نظر رای به محکومیت صادر می شود!!!

شکمبه گوسفند بر سرمبارکش می ریزند نه محاکمه می کند نه دو سال حبس تعزیری صادر می کند و نه حتی اعتراض! این الگوی انسانیت است.محمد الگوی اسلام ماست. جهان در مقابل یک چنین رفتار بردباری محکوم به تبعیت است.

آیا زمان آن نرسیده که اولیای امور از پیشوایان مذهب مان درس بگیرند؟ آیا زمان آن نرسیده است که موضوعات با تحمل دیگری و آرامش و به دور از شکنجه و زور حل شود؟

مگر این سه ستاره دنباله دار چه کرده بودند که این گونه ستاره بارانشان کردید؟ محکومیت آنان بر چه گناه ناکرده ای استوار شده است؟

گناه ناکرده را بر گردن دیگران انداختن برای انصراف اذهان مردم به منظور پیشبرد مقاصد خویش گناهی است نابخشودنی. کدام اهانت؟ هنگامی که دادگاه عمومی خودتان اتهامات را واهی و فاقد ارزش قانونی می خواند و رای به برائت صادر می کند.کدام تبلیغ؟ کجا؟ کی؟ چگونه؟ مگر می شود؟ خود حافظ می کشی و خود تعزیه به پا می داری؟

استدلالات مطرح شده در دادگاه به قدری ضعیف و بی پایه و اساس است که هر سه دادگاه تشکیل شده برای این ۳ دانشجو به صورت غیرعلنی و بدون حضور متهمین برگزار شده است. لابد محکومیت این دانشجویان را به اقرارهایی که در شکنجه گاه اوین گرفته اید استناد می کنید و یا به قول ساعدی (رییس دادگاه تجدیدنظر) و از مندرجات پرونده در خصوص اقرار متهمین با خط خودشان نام می برید و از تکذیبیه همین دانشجویان به صورت مکرر با خط خودشان بدون هیچ گونه تعارض قبل از بازداشت و چه بعد از خارج شدن شان از سلول انفرادی و ورودشان به بند عمومی با عنوان بعضی ادعاها و افکار بعدی آنها در مراحل دادرسی را غیرموجه نام می برید. پشت درهای بسته دادگاه تشکیل شده یا بی دادگاه؟!! این چه بیدادگاهی است که به اقرارهای تحت شکنجه اقاریر صریح نام می دهد؟! مگر در روز ۱۰ اردیبهشت سال ۱۳۸۶ مدیر مسئول نشریات جعلی تکذیبیه خود را تسلیم رییس دانشگاه پلی تکنیک نکردند؟ مگر در روز ۱۱ اردیبهشت سال ۱۳۸۶ احمد قصابان و مجید توکلی با سخنرانی در تجمع داخل دانشگاه انتصاب این نشریات به خود را موکداً تکذیب نکردند؟ مگر در روز بعد یعنی ۱۲ اردیبهشت سال ۱۳۸۶ چهار مدیر مسئول نامه ای را خطاب به شاهرودی ارسال نکردند و از مقامات قضایی نخواستند نسبت به جعل نشریات اقدامات لازم را انجام دهند؟ پس چگونه است که پس از وارد شدن این دانشجویان به زندان اوین در حالی که به آنها حتی اجازه ارتباط تلفنی با خانواده شان داده نمی شود اقرار می کنند و شما هم به آن اقرار صریح می گویید؟!!

چرا زمانی که از شکنجه و زر و زور و داغ و درفش خبری نبود اقراری وجود نداشت؟ در کجای تاریخ اسلام تاریخ انسانیت و آزادی اقرار با شکنجه اقرار صریح خوانده می شود؟ علی چه کسی را بدون حضورش و به صورت غیر علنی برای اتهامات واهی ۳ بار به محاکمه کشید؟ علی چه زمانی با زر و زور از متهمین اقرار گرفت؟ دم زدن سوری از اسلام تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟ نکند چون امسال را به نام آن مرد بزرگ نکردند او و شیوه او را فراموش کرده اید؟

چرا زمانی که دادگاه عمومی رای به برائت این سه تن و حکم به آزادی با وثیقه را صادر کرد علی رغم تودیع مبلغ آن از سوی خانواده دانشجویان دادیار از اجرای حکم دادگاه عمومی سرباز زد؟ اگر دادیار از حکم قاضی پیروی نمی کند پس از حکم چه کسی پیروی می کند؟ بلا شک بیم آن می رفت که با آزاد شدن آنها آن شکنجه ها بی رحمانه که نشانه مهرورزی مهرورزان است رسوا شود؟

آیا روند این سناریو و دادگاه روندی قانونی و انسانی و عادلانه بود؟!!

بی شک کینه طراحان این سناریو از دانشجویان از به آتش کشیدن عکس رییس جمهور مهرورز احمدی نژاد در پلی تکنیک است.

آقایان لطف کنند از سازمان ملل متحد دعوت به عمل آورند تا جلسه های خود را در بند ۲۰۹ زندان اوین برگزار کند تا کشورهای عضو نیز اقرارهای صریح و مکررشان را انجام دهند تا دیگر با ادعاهای غیر موجه خود ۵۷ بار کشورمان را به نقض آشکار و سیستماتیک حقوق بشر محکوم نکنند!!!

در پایان ضمن ابراز همدردی با خانواده های مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری به مادر و پدر این عزیزان می گوییم که قامت بلند مجید، احمد و احسان سپر این سرزمین است و اوین جایگاه بزرگ مردان زیادی در تاریخ پایداری کشورمان بوده و هست. این نکته قابل ذکر است که ما برای احراز حقوق قانونی و انسانی خود تا پای جان ایستاده ایم و می جنگیم و اگر لازم باشد جان خود را نیز نثار می کنیم و این اقدامات غیر انسانی را علیه دانشجویان و مردم قهرمان ایران را شدیدا محکوم می کنیم.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازندران

خبرنامه امیرکبیر: صدور احکام ناعادلانه ۷۸ ماه زندان برای دانشجویان دربند پلی تکنیکی همایش دانشجویی نقد و بررسی عملکرد اقتصادی دولت نهم را به صحنه اعتراض خود جوش و گسترده دانشجویان دانشگاه آزاد تبدیل کرد.

بعد از ظهر چهارشنبه ۲۸ فروردین همایش نقد و بررسی عملکرد اقتصادی دولت نهم در دانشکده فنی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز برگزار شد. پیش از شروع مراسم و زمانیکه بعضی از دانشجویان قصد داشتند پلاکاردها و همچنین عکس های دانشجویان در بند را بالا بگیرند با برخورد تند و خشن حراست دانشگاه مواجه شدند که این نحوه برخورد حراست منجر به بروز تنش و درگیری لفظی گردید و با اعتراض دانشجویان مواجه گشت.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، در ادامه این همایش تنی چند از دانشجویان بسیجی قصد اخلال در مراسم را داشتند که با حمایت دانشجویان ناکام ماندند. پس از اصرار مکرر و مداوم دانشجویان بر پرسش و پاسخ حضوری علیرغم میل عوامل نهاد رهبری و تلاش های بی حاصل مجری چند تن از دانشجویان به پشت تریبون آمدند تا سوالات خود را رو در رو مطرح کنند. در این هنگام دانشجویان پلاکارد ها و نوشته های خود را بلند کردند که در آنها عکس سه دانشجوی پلی تکنیکی در بند وشعار دانشجوی زندانی آزاد باید گردد به چشم می خورد.

عوامل بسیج و دفتر نهاد و همچنین حراست که قصد داشتند با حمله ور شدن به این دانشجویان مانع از این حرکت دانشجویان شوند با اعتراض شدید دانشجویان مواجه شدند. در این بین ناگهان شعار دانشجوی زندانی آزاد باید گردد به مدت چند دقیقه طنین انداز شد. تلاش های مجری مراسم که با غیر سیاسی عنوان نمودن جلسه و اقتصادی دانستن آن سعی در خاموش کردن صدای اعتراض دانشجویان داشت به جایی نرسید و بالاخره دانشجویان معترض موفق به حضور در پشت تریبون و بیان دیدگاه هایشان شدند.

در این میان یکی از دانشجویان که به پشت تریبون آمده بود تا صحبت های خود را مطرح کند، سخن خود را با یاد و نام دانشجویان دربند و دانشجویان پلی تکنیکی در زندان آغاز کرد که در این هنگام با تشویق های مکرر دانشجویان حاضر در سالن مواجه شد. به نحوی که چندین بار سخن این دانشجو قطع شد: «ابتدا یادی می کنم از دوستان دانشجوی پلی تکنیکی دربندمان مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری که بخاطر مهرورزی دولت نهم علیرغم اینکه قبلا نیز تبرئه شده بودند، متاسفانه طی حکم اخیر بی دادگاه بدون هیج دلیل و مدرکی باید ۷۸ ماه را به جای دانشگاه در زندان به سر برند. به امید روزی که دیگر هیچ دانشجویی به خاطر آزادی خواهی و ابراز عقیده در زندان نباشد.»

سپس دانشجوی دیگری نیز پشت تریبون قرار گرفت و انتقادات صریح و مستندی را علیه دولت مطرح کرد: “سوال من هم اقتصادی است و هم اجتماعی؛ در پوسترهای تبلیغاتی آقای احمدی نژاد برای دور نهم نوشته شده بود: مردم باید نفت را سر سفره های خود ببینند، اما در مصاحبه ای که با خبر نگاری خارجی داشتند گفتند که نفت خوردنی نیست.”  آقای احمدی نژاد در برنامه های تبلیغاتی شان که از صدا و سیما هم پخش شد، گفتند: ” واقعا مشکل مردم ما  الان موی بچه های ماست خب بچه ها دوست دارند موشون رو هر جوری بزارند، به من و تو جه ربطی داره؟ …”

حال سوال من اینست: “چه اتفاقی می افتد که از  یک شعار به ضد آن شعار می رسیم ؟ و به این راحتی دروغ می گوئیم.”

خبرنامه امیرکبیر: کمیته حقوق بشر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر با صدور بیانیه ای نسبت به تایید حکم حبس سه دانشجوی در بند پلی تکنیک اعتراض کرد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

صدور حکم نهائی دادگاه غیر علنی تجدید نظر سه دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک، مجید توکلی، احمد قصابان، و احسان منصوری به ریاست رئیس شعبه ۴۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران، قاضی ساعدی، خاتمه ی روند دادرسی بود که بی تردید آشکارترین مصادیق نقض قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قواعد، ترتیبات و استانداردهای حقوق بشر بین المللی را در بر داشت.

گذشته از آن که دادگاه های برگزار شده برای رسیدگی به اتهامات این سه دانشجو بصورت غیر علنی بوده و از این رو مغایر نص صریح ماده ۱۶۸ قانون اساسی است اما بطور کلی از ابتدای بازداشت این سه دانشجو وآغاز تحقیقات پرونده و شروع روند دادرسی، تا زمان حاضر بیش از ۶ مورد تخطی و تجاوز آشکار به حریم قانون اساسی، و موارد متعددی از موازین داخلی، اصول حقوق شهروندی و تعهدات بین المللی دولت جمهوری اسلامی ایران رخ داده که علیرغم تکرار مکرر آنها در بیانیه های پیشین، ضرورت بازگوئی آنها را همواره لازم می دانیم.

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر مبنی بر آزادی و امنیت فردی، ماده ۹ اعلامیه جهانی و بندهای ۱ تا ۴ ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مبنی بر بازداشت خودسرانه و فاقد وجاهت قانونی، ماده ۱۲ پیرامون مداخله خودسرانه در زندگی خصوصی و اقامتگاه فرد ( یورش به منزل احسان منصوری و مجید توکلی)، ماده ۵ اعلامیه و ماده ۹ همان میثاق مبنی بر رفتار تحقیر آمیز و غیر انسانی در قالب شکنجه، ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر مبنی بر دادرسی و محاکمه عادلانه و منصفانه و بند ۱ ماده ۱۱ اعلمیه جهانی مبنی بر برائت متهم و مواد ۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر عدم شکنجه متهم، ماده ۳۹ مبنی بر عدم هتک حرمت و حیثیت فرد بازداشت شده، ماده ۳۲ مبنی بر لزوم تفهیم اتهام متهم ظرف ۲۴ ساعت پس از بازداشت و لزوم ارجاع پرونده اولیه به دادگاه صالح، ماده ۳۷ قانون آئین دادرسی کیفری مبنی بر مستدل بودن کلیه قرارهای بازداشت، ماده ۳۷ قانون اساسی مبنی بر اصل برائت متهمین، ماده ۲۳قانون اساسی مبنی بر منع تفتیش عقاید، اصل ۱۶۸ قانون اساسی مبنی بر رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی بصورت علنی و با حضور هیات منصفه مواردی است که از ابتدا تا کنون و در سیر دادرسی ها مورد بی اعتنائی قرار گرفته و پایمال شده است. کمیته حقوق بشر لازم میداند بار دیگر اعلام نماید که به موجب ماده ۹ قانون مدنی از سال ۱۳۵۴ هجری خورشیدی موازین و تعهدات بین المللی دولت ایران برابر قانون داخلی بوده و از این رو لازم الاجرا می باشد.

لازم به ذکر است که تنها ادله ی مورد استناد حکم شعبه ۴۴ دادگاه تجدید نظر “اقاریر صریح” متهمین است که در سخت ترین شرایط سلول انفرادی (نزدیک به ۷۰ روز)، با لباس زندان و تحت شدیدترین شکنجه های روحی و جسمی اخذ شده است، که ناقض مسلم ماده ۳۸ قانون اساسی اصول حقوق شهروندی و قواعد بین المللی است.

دادگاه مذکور به ریاست قاضی ساعدی در حالی نقض ایراد شده از جانب دادستان را مورد استماع و پذیرش قرار داده است که قاضی حسن زارع زاده دهنوی (معروف به قاضی حداد) در مقام دادستان، پس از بازداشت دانشجویان، مکرراً در مصاحبه های رسمی، با نادیده گرفتن اصل برائت متهمین ( مندرج در مواد ۳۷ قانون اساسی و بند ۱ ماده ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر)، و پیش از انجام هرگونه تحقیقات، دانشجویان بازداشت شده را عاملین اصلی انتشار نشریات موهن معرفی نمود.

از سوئی دیگر، آرمان صداقتی دیگر دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک، روز ۱۷ فروردین ماه متعاقب دریافت احضاریه تلفنی و بصورت شفاهی به دادگاه انقلاب احضار شده و در حالی به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد که وکیل وی حضور نداشته، به درخواست استمهال وی توجه نشده، و حتی به وی اعلام می شود که “اختیار وکیل تاثیری در حکم صادره نخواهد داشت”.  پیش تر بابک زمانیان دیگر دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک نیز با روندی کاملاً مشابه به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. زینب پیغمبرزاده، دانشجوی دانشگاه تهران، هم روز گذشته با حکم یکی از شعب دادگاه انقلاب به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد.

هر دو مورد یاد شده علاوه بر آنکه بدیهی ترین و ابتدائی ترین حقوق متهم مبنی بر برخورداری از دادرسی عادلانه و منصفانه توسط دادگاه مورد نقض قرار گرفته ماده ۳۴ قانون اساسی مبنی بر حق اولیه دادخواهی برای هر متهم را آشکارا نادیده انگاشته است. و بی تردید روند غیر قانونی یاد شده در موارد مشابه دیگر از جمله پدرام رفعتی و آرش خاندل از فعالان دانشجوئی و دیگر دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی و دانشگاه صنعتی خواجه نصیر که اخیراً به دادسرای انقلاب احضار شده اند نیز تداوم خواهد یافت.

همه ی موارد یاد شده تنها و تنها گوشه ای از اجتماع مغشوشی است که در سوی دیگرش سنگسار، اعدام به غیر انسانی ترین، خفت بار ترین و وحشیانه ترن شیوه ها، تجاوز آشکار به حریم خصوصی افراد (در قالب طرح امنیت اجتماعی) و تهدید و سرکوب و ارعاب و بازداشت فعالان زن و نهادهای مدنی و دانشجویی جریان دارد.

کمیته حقوق بشر با استناد به موارد نقض ذکر شده از قانون اساسی و تعهدات بین المللی دولت ایران، حکم صادره را بی اساس و ناعادلانه و فاقد دلایل محکمه پسند دانسته و ضمن اعتراض و محکومیت شدید حکم شعبه ۴۴ دادگاه تجدید نظر مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری به استناد اعترافات اخذ شده تحت شکنجه، همه محافل و نهادهای حامی و بانی حقوق بشر داخلی و بین المللی را به اقدامات و تلاش های موثر در جلوگیری از نقض گسترده تر حقوق انسانی دانشجویان فرا می خواند.

در پایان کمیته حقوق بشر انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) خواهان پایان دادن به روندهای محاکمات ناعادلانه و غیرمنصفانه و مغایر با تعهدات دولت ایران، احکام حبس غیرقانونی فعالان مدنی بویژه عماد الدین باقی و احمد قابل و بازداشت خودسرانه و غیرقانونی فعالان جنبش زنان بویژه خدیجه مقدم بوده و مکرراً ضرورت بازخوانی و توجه به مفاد مندرج در قانون اساسی جمهوری اسلامی و مواد اعلامیه های جهانی حقوق بشر را به مراجع دخیل در این روندهای غیرقانونی یادآور می شود.

کمیته حقوق بشر

انجمن اسلامی دانشجویان

دانشگاه صنعتی امیرکبیر

(پلی تکنیک تهران)

فروردین ۱۳۸۷

بیش از هفت ماه از بازداشت “روناک صفازاده ” و “هانا عبدی” از فعالان جنبش زنان و از اعضای کمپین یک میلیون امضا می گذرد و با وجود پایان یافتن بازجوییها و تشکیل پرونده و ارسال آن به دادگاه، مسئولان قضایی استان کردستان کماکان از آزادی این دو فعال زنان ممانعت به عمل می آورند. “روناک صفا زاده “و “هانا عبدی” در سالهای گذشته همچنین با “انجمن زنان آذر مهر سنندج “همکاریهایی داشته اند و فعالیتهای آنها به شکلی مسالمت آمیز و در قالبی فرهنگی، در حوزه های دفاع از زنان و کودکان مشهود بوده است، اما با این وجود، نیروهای امنیتی این دو جوان ۲۱ ساله را به “اقدام علیه امنیت ملی” متهم کرده اند و فعالان حقوق بشر نگرانند که طرح این اتهام و اتهامات سنگین امنیتی علیه ایندو، منجر به ادامه بازداشت آنها و نیز صدور حکمی سنگین برایشان گردد

ما امضا کنندگان این بیانیه،ضمن اعتراض به ادامه بازداشت “روناک صفازاده” و “هانا عبدی”، از دستگاه قضایی درخواست می کنیم تا با به رسمیت شناختن همه حقوق انسانی این دو فعال زنان ونیز با در نظر گرفتن فعالیتهای مسالمیت آمیزی که در طی سالهای گذشته در حوزه های اجتماعی داشته اند، دستور توقف بازداشت و آزادی بی قید و شرط آنها را صادرنماید. 

شنبه ۱۷ فروردین ۱۳۸۷

سازمان دفاع از حقوق بشرکردستان

خبرنامه امیرکبیر: روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت در اعتراض به تداوم سرکوب دانشجویان توسط دولت بیانیه ای صادر کرد. 

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در این بیانیه به تداوم بازداشت احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی، سه دانشجوی دانشگاه امیرکبیر که ۱۰ ماه است که در بازداشت به سر می برند، بازداشت سعید فیض الله زاده، دانشجوی دانشگاه علامه، و همچنین بازداشت گسترده دانشجویان دانشگاه شیراز اعتراض شده و از مطالبات دانشجویان دانشگاه شیراز و اعتراضات آن ها در دو هفته اخیر حمایت شده است. متن این بیانیه در ادامه مطلب آمده است.

ائتلاف اصلاح طلبان كردستان بارديگر صراحتا اعلام مي نمايد كه در صورت عدم تغير رويكرد فاجعه بار مجريان و ناظران انتخابات مجلس هشتم در فرآيند شكل دهي مجلس مطيع، يكدست و گوش بفرمان با توجه به شرايطي كه اقتدارگرايان مبني بر غيرآزاد و غيررقابتي بودن انتخابات ايجاد كرده اند ناچار به ترك صحنه و عدم شركت در چنين انتخابات فرمايشي خواهيم شد.

خبرنامه امیرکبیر: انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) در پی گذشت یک ماه از صدور قرار وثیقه برای سه عضو این انجمن، احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی، و عدم آزادی این سه دانشجو بیانیه شماره یک خود را صادر کرد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

و مکرو و مکرالله والله خیرالماکرین 

بار دیگر همچون همیشه تاریخ بشری خورشید حقیقت از پس ابرهای تیره و تار بهتان و فریب رخ بنمود و سیاهی دلق های مدعیان دروغین صلاح و تقوا را بر همگان آشکار ساخت. همگان پی بردند که در پس این چهره های ظاهرالصلاح مدعی دینداری و تقوامداری چه زهدفروشی و آخرت سوزی، و چه ذهن های تاریک اندیش و چه قلب های عاری از انسانیت و به دور از آدمیتی پنهان شده است.

آری، سخن از تبرئه مظلومانه سه یار دربندمان، احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی از اتهام انتشار نشریات موهنی است که اکنون نزدیک به ۹ ماه از انتشار و جعلشان می گذرد و به تعداد همین ماه ها سه آذر اهورایی مان را به بهانه کذب انتشار این نشریات در پس زندان می بینیم. پروژه ای که از ابتدا برای مرعوب کردن جنبش دانشجویی و زمینه سازی برای سرکوب دانشجویان منتقد و بالاخص ریشه کن کردن انجمن اسلامی دانشجویان پلی تکنیک، این قلب تپنده جنبش دانشجویی ایران، طراحی و اجرا شد. پروژه ای کثیف و به غایت غیراخلاقی که کلید خورد تا اقتدارگرایان تمامیت خواه به بهانه توهین به مقدسات امکان آغاز پروژه انقلاب فرهنگی دوم را بیابند، اما با مقاومت سرفرازانه دانشجویان همه دانشگاه های کشور و نیز یاران بیگناه دربندمان بدل به علم رسوایی طراحان و مجریان آن گردید تا ما بر این حکم تاریخ و عقل بیش از پیش ایمان بیاوریم که سرانجام زمستان فریب و دروغ زنی می گذرد و لکه ننگ بر دامن اهرمن صفتان و خردگریزان خواهد ماند. 

همان گونه همگان مطلعند مطالبی موهن ذیل لوگوی جعلی ۴ نشریه دانشجویی نزدیک به انجمن اسلامی در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه سال جاری در دانشگاه صنعتی امیرکبیر منتشر شد. علیرغم آن که از لحظه پخش این نشریات، انجمن اسلامی و مدیران مسئول این ۴ نشریه، نشریات را جعلی دانسته و از مطالب مندرج در آن تبری جستند، اما در پی جوسازی های مسموم و مکرر برخی جریانات وابسته به نیروهای اقتدارگرا ۸ نفر از دانشجویان عضو انجمن اسلامی به اتهام مشارکت در انتشار این نشریات دستگیر و روانه زندان شدند. پس از گذشت چندین ماه ۵ نفر از دانشجویان با قید وثیقه از زندان آزاد شدند و ۳ نفر از آن ها در بازداشت ماندند.

در شهریورماه دادسرا با صدور کیفرخواست برای این ۳ دانشجو، مقدمات تشکیل دادگاه ایشان را فراهم نمود. بلافاصله پس از آن پرونده برای رسیدگی به شعبه ۶ دادگاه انقلاب، به ریاست قاضی بابایی، ارسال شد و قاضی مربوطه بدون توجه به محتویات پرونده، مدارک، شواهد و قرائن موجود و همچنین دفاعیات متهمین و وکلای ایشان، توکلی، قصابان و منصوری را به اتهام «توهین به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام» از طریق «انتشار ۴ نشریه موهن» به ترتیب به ۳، ۵/۲ و ۲ سال حبس تعزیری محکوم نمود. این حکم با اعتراض دانشجویان و وکلایشان برای تجدیدنظر به شعبه ۴۴ دادگاه تجدیدنظر ارجاع شد و در حال حاضر این بخش از پرونده در این شعبه در حال رسیدگی است.

دادگاه انقلاب همچنین با اعلام عدم صلاحیت در رسیدگی به اتهام اصلی یعنی توهین به مقدسات، پرونده را به دادگاه عمومی ارجاع داد. ادامه رسیدگی به اتهامات این سه دانشجو از آبان ماه در شعبه ۱۰۴۳ دادگاه عمومی آغاز شد و عاقبت دادگاه متهمین را از کلیه اتهاماتی که به این نشریات مربوط می شد، تبرئه کرد و «جعلی بودن نشریات را پذیرفت». دادگاه همچنین در خصوص اتهام «نشر اکاذیب» از طریق «ایراد اتهام به بسیج و نیروهای امنیتی در خصوص جعل ۴ نشریه موهن» متهمین را به ۴ ماه حبس تعزیری محکوم کرد. دانشجویان هفته گذشته نسبت به حکم ۴ ماه حبس، صادره توسط شعبه ۱۰۴۳ دادگاه عمومی، اعتراض کردند. البته جای این سوال مطرح است که تاوان اتهام زنی به این سه دانشجو که حاصلش تحمل نه ماه زندان در سخت ترین شرایط برای آنان بود را چه کسی می پردازد؟ 

از آن جا که این دانشجویان از اتهامات اصلی، انتشار نشریات موهن، تبرئه شده بودند و در زمان ابلاغ حکم دادگاه عمومی بیش از دو برابر محکومیتی که این دادگاه برایشان در نظر گرفته بود در بازداشت موقت بودند، قاضی با تبدیل قرار بازداشت آن ها به قرار وثیقه ۸۰ میلیون تومانی مقدمات آزادی این سه دانشجو را فراهم آورد تا رسیدگی به بخش دیگر پرونده که در شعبه ۴۴ در حال تجدیدنظر است، به پایان برسد. صدور قرار وثیقه در تاریخ ۲۸ آذرماه به دانشجویان و وکلایشان ابلاغ شد و خانواده سه دانشجو در تاریخ ۴ و ۵ دی ماه وثیقه مورد نظر را به دادگاه ارائه کردند. در پی آن و در همان تاریخ قاضی پرونده به صورت کتبی و شفاهی دستور آزادی این سه دانشجو را صادر کرد. اما هم اکنون با گذشت نزدیک به یک ماه از صدور دستور آزادی این دانشجویان توسط قاضی و پیگیری مستمر خانواده های ایشان، دادیار زندان در رویه ای بر خلاف نص صریح قانون از پذیرش دستور قاضی سر باز می زند و به دلایل واهی از آزاد نمودن دانشجویان خودداری می کند.

اگر تا دیروز اقتدارگرایان با نفوذ در دستگاه های اجرایی و قضایی بر اعمال غیرمنصفانه خود در متهم نمودن دانشجویان و حبس و زنجیر نمودن ایشان ردایی از شرعیت و درد دین، و بر سیاه بازی ها و سیاست بازی های خود لباسی از قانون می پوشاندند، گذشت یک ماه از صدور دستور آزادی دانشجویان توسط دستگاه قضایی و عدم اجرای این دستور، بار دیگر پرده از این واقعیت برمی دارد که اراده ای قاهر، خارج از روال حقوقی و قانونی، از ابتدا در این موضوع وجود داشته که تنها هدفش معرفی نمودن دانشجویان بیگناه به عنوان مجرمان اصلی است. پس از سیر پرونده در مجرای حقوقی و فقدان هر گونه مدرک محکمه پسند برای محکوم نمودن دانشجویان و اثبات بیگناهی ایشان، این جریان ناکام از نیل به مقصود و مطلوب خویش این بار به صورت کاملا فراقانونی اراده خویش را به کار انداخته و در عملی بی سابقه دانشجویان بیگناه را همچنان در محبس نگاه داشته است تا به تمام نهادهای قانونی نیز نشان دهد که صاحب قدرت قاهر و اراده صائب چه کسی است.

طنز زمانه ما این است که در همه حال و در جای جای دنیا اصل بر برائت متهم است، مگر خلافش اثبات شود. اما در خصوص پرونده دانشجویان دانشگاه امیرکبیر از همان ابتدا اصل بر گناهکاری بود و از دانشجویان خواسته می شد بیگناهی خود را اثبات کنند. خوشبختانه تلاش بی وقفه وکلا و خانواده ها و همچنین ایستادگی و مقاومت ستودنی سه یار دبستانی در زندان و هزاران یار دبستانی دیگر در بیرون از زندان و در دانشگاه های ایران موجب شد بیگناهی دانشجویان به اثبات برسد. این طنز تلخ آن گاه تلخ تر می شود که پس از اثبات بیگناهی، نه تنها نهادهای مسئول به اعاده حیثیت فرد بیگناه برنمی خیزند که از تداوم حبس و زجر او نیز دست برنمی کشند.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به عنوان نهادی که از ابتدای برپایی این غائله در نوک پیکان حملات و اتهام زنی جریانات اقتدارگرا قرار داشت، این حق را برای خود محفوظ می دانست که پس از صدور حکم برائت به یکایک اتهاماتی که در این مدت افراد و جریانات مختلف بر علیه آن و اعضای انجمن مطرح نمودند، پاسخ گوید و به رسوا نمودن این مدعیان دروغین شریعت بپردازد. اما ترجیح داد حال که در روالی قانونی و حقوقی بیگناهی این انجمن و اعضایش به اثبات رسیده، در فضایی به درو از جنجال و هیاهو مسائل باقی مانده در این پرونده حل و فصل گردد. انجمن اسلامی امیرکبیر خار در چشم و استخوان در گلو حتی بر تداوم لجن پراکنی برخی عملگان گوش به فرمان جریانات اقتدارگرا پس از صدور حکم تبرئه نیز چشم فروبست و از بازگویی حقایقی که از «نهفتن آن دیگ سینه می زد جوش» خودداری نمود. علاوه بر این، انجمن اسلامی امیرکبیر از کلیه فعالین و تشکل های دانشجویی سراسر کشور نیز درخواست کرد از ابراز همدردی و حمایت از دانشجویان مظلوم این دانشگاه خودداری نمایند تا این داستان شوم در آرامش کامل به پایان برسد.

اما گذشت یک ماه از صدور حکم برائت و صدور دستور آزادی ۳ آذر اهورایی و در مقابل عدم آزادی این دانشجویان و بعضا تداوم روند اتهام زنی توسط برخی جریانات سیاسی نشانگر وجود و اعمال اراده ای فراقانونی، غیرقضایی و سیاسی در پرونده ای قضایی است. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر همان طور که در مدت یک ماه گذشته اجازه نداد از سخن گفتن این انجمن فرد یا جریانی به نفع مقاصد خویش سوء استفاده نماید، اجازه هم نخواهد داد که سکوت آن توسط تمامیت خواهان مصادره به مطلوب شده و مورد بهره برداری قرار گیرد. انجمن اسلامی پلی تکنیک نگه داری طولانی مدت دانشجویان در زندان را امری بر خلاف کلیه قوانین موجود در ایران می داند و این مسئله را ظلمی مضاعف در حق ۳ دانشجوی بیگناه می داند. ظلمی که در صورت تداوم به هیچ وجه از سوی جریانات دانشجویی عدالت طلب و آزادیخواه سراسر کشور بدون پاسخ نخواهد ماند.

انجمن اسلامی دانشجویان

دانشگاه صنعتی امیرکبیر

(پلی تکنیک تهران)

۱ دی ماه ۱۳۸

فعالان حقوق بشر در ايران

فعالان حقوق بشر در ايران

خبرنامه امیرکبیر: انجمن های اسلامی دانشجویان ۲۴ دانشگاه سراسر کشور نسبت به انتشار خبر ضرب و شتم دانشجویان در بند و همچنین صدور احکام سنگین حبس برای سه دانشجوی دانشگاه امیرکبیر اعتراض کردند. متن بیانیه مشترک انجمن های اسلامی به شرح زیر است:

انجمن های اسلامی دانشجویان امضاکننده این بیانیه ضمن محکوم نمودن محدودیت های شدید اعمال شده در دو سال اخیر علیه دانشجویان منتقد، نگرانی شدید خود را نسبت به اخبار منتشره مبنی بر شکنجه و ضرب و شتم دانشجویان زندانی اعلام داشته و خواستار لغو احکام ناعادلانه علیه ۳ دانشجوی در بند پلی تکنیک، مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری و همچنین آزادی هر چه سریعتر تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی به ویژه علی عزیزی و علی نیکونسبتی هستند.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هرمزگان

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهرود

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه فرودوسی مشهد

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز و علوم پزشکی

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه نوشیروانی بابل

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی همدان

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازندران

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تاسیس ۱۳۴۹

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شیراز

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اراک

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز و علوم پزشکی

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کاشان

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه لرستان

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه باهنر کرمان

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه ایلام

انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده امور اقتصادی

انجمن دموکراسی خواه دانشگاه تهران